Strona startowa -> Pozostałe trasy turystyczne -> Szlak żółty - kolarski
               IMIENINY:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  Kontakt:  
 
Gmina Przemęt
ul. Jagiellońska 8
64-234 Przemęt
  065 549 60 71
  065 549 69 77
  [email protected]

 
 

 

 

 

 

 

 

 
  Szlak żółty - kolarski
 2010-12-07  

ŻÓŁTY SZLAK PIESZO-KOLARSKIEGO PRZEZ TERENY GMIN: PRZEMĘT, SŁAWA, WIJEWO I WSCHOWA O OGÓLNEJ DŁUGOŚCI 65,8 KM.

Wschowa - Lgiń – Brenno - Wieleń, zn. żółte, 25,1 km lub wersja przez Brenno-Ostrów 
(26,9 km)

Szlak biegnie przez lasy i pola rozciągające się na północny-zachód od Wschowy. Po drodze znajdują się ciekawe zabytki we Wschowie, Hetmanicach, Lginiu, Brennie i Wieleniu oraz ośrodki wypoczynkowe, kąpieliska i plaże nad jeziorami Lgińskim, Białym i Wieleńskim. Dla kolarzy trasa łatwa.

Z dworca PKS we Wschowie (0,0 km) kierujemy się przez miasto ulicami: Moniuszki, Głogowską, Ratuszową, Rynkiem, Kościelną, placem Farnym, Bema, Klasztorną, Niepodległości i Wolsztyńską. Po dojściu do parku miejskiego rosnącego na wzniesieniu schodzimy na równoległą dróżkę po prawej stronie i po chwili stajemy przy dawnej wieży ciśnień (1,8 km). Tu skręcamy w prawo i wędrujemy w dół przez park. Niebawem opuszczamy go i drogą asfaltową przechodzimy przez wieś a właściwie osiedle Nowe Ogrody (przystanek PKS; 3,2 km). Za osiedlem wśród pól droga doprowadzająca nas do skrzyżowania z szosą Nowa Wieś - Osowa Sień i do leżącego za nim przysiółka Buczyna (przystanek PKS; 5,1 km).
Gdy nawierzchnia asfaltowa się skończy, tuż za ostatnimi zabudowaniami skręcamy nieco w lewo i przez las docieramy do stojącej samotnie dawnej strażnicy granicznej. Za nią, minąwszy żwirownię i betoniarnię, dochodzimy do szosy Wschowa - Wolsztyn i przechodzimy obok stojącego na wzgórzu (106 m npm) kościoła w Hetmanicach (7,7 km). Kościół św. Jana Chrzciciela pochodzi 1775 r., z fundacji  wojewody poznańskiego Radomickiego, przebudowany w XIX w. ( z tego czasu pochodzi neogotycka dekoracja zachodniego szczytu). Obok kościoła resztki starych płyt nagrobnych, dzwonnica drewniana oraz dęby o obw. do 410 cm.                         
Przechodzimy przez wieś Hetmanice (przystanek PKS; 8,6 km) i na końcu wsi przy sklepie zbaczamy nieco w prawo, w kierunku Lginia. Dalej idziemy droga polną aż do neogotyckiego kościoła św. Bartłomieja (10,9 km) stojącego na dużym wzniesieniu. Wspomniany kościół pochodzi z lat 1857-60, przy nim lipy drobnolistne o obw. do 390 cm. Blisko kościoła pałac klasycystyczny z 1 poł. XIX w., piętrowy, z dwoma okrągłymi wieżami. Obok park dworski (1,02 ha), dwie oficyny z poł. XIX w. i okazały budynek dawnej gorzelni. Ośrodek wypoczynkowy, kąpielisko i plaża nad jez. Lgińsko leży 600 m w prawo od szlaku. 
Przy kościele skręcamy w lewo i pośród zabudowań idziemy główną drogą w kierunku zachodnim do skrzyżowania z szosa Wschowa – Wolsztyn. Jednakże wcześniej tuż za pomnikowym dębem (o obw. 410 cm) skręcamy w prawo i przez las docieramy znów do szosy. Na przesmyku między jeziorami Lginko i Lgińsko dochodzimy do przystanku PKS (12,4 km). Za przesmykiem w odległości ok. 50 m znajduje się granica pomiędzy województwami Wielkopolskim i Lubuskiem. Tu zaczyna się teren gminy Wijewo. Od przesmyku wędrujemy dalej szosą jeszcze ok. 500 m, po czym skręcamy prostopadle w prawo, w las. Teraz szlak prowadzi przez różnorodne drzewostan leśny. W pewnym miejscu wychodzimy z lasu (14,0 km) i skręcamy szeroką drogą w lewo. Drogą tą przechodzimy obok kilku zabudowań należących do Radomyśla i przez niewielki grzbiet terenowy docieramy jeszcze raz do szosy i wsi Radomyśl (przystanek PKS; 16,4 km).
Od strony Radomyśla  szosą idziemy ok. 400 m a następnie odbijamy lekko w prawo i tu udajemy się drogą gruntową aż do skraju lasu. Wkrótce dochodzimy do położonej w lesie po lewej stronie Winnej Góry (77 m npm.). Opuszczamy skraj lasu prostopadle w prawo (18,1 km), a po dalszych 300 m skręcamy w lewo i podążając nieco w dół, maszerujemy do wschodniego krańca Wijewa, łączącego się tu z sąsiednim Brennem (19,7 km). Idąc asfaltową ulicą w prawo, wśród zabudowań osiągamy przystanek PKS (20,9 km) przylegający do budynku szkoły. Naprzeciw szkoły stoi zabytkowy barokowy kościół św. Jadwigi Śląskiej z 1781r., z kwadratową wieżą od zachodu. Wewnątrz kościoła są: klasycystyczny ołtarz główny z barokowymi rzeźbami aniołków, 2 ołtarze boczne i gotycka rzeźba św. Jadwigi Śląskiej z XV w. stojąca na ambonie. Przy kościele późnoklasycystyczna plebania z 1 poł. XIX w. oraz figura Matki Boskiej Zwycięskiej, upamiętniająca przyłączenie 18 VII 1920 r. Gminy Wijewo do Polski. We wsi 2 wiatraki koźlaki: przy drodze do Wielenia z 1676 oraz przy drodze na ostrów z 1794.

 

Wersja z Brenna do Zaborówca

Z Brenna udajemy się ul. Jeziorną w kierunku płn. zach. do Miastka (22,0 km). W Miastku z szosy skręcamy w prawo i drogą polną mijając po prawej jeziora Lincjusz i Brzeźne docieramy do leśniczówki Papiernia (25,5 km). Następnie skręcamy w prawo i brzegiem jeziora Brzeźne (27,1 km) docieramy do wsi Zaborówiec.

Wersje z Brenna do Wielenia

Wersja I: Z przystanku PKS, na głównym skrzyżowaniu w Brennie, wychodzimy na pn. zach., a po 300 m zbaczamy w prawo w drogę prowadzącą obok wiatraka w kierunku przysiółka Ostrów. Po prawej widać jez. Breńskie. Dochodzimy do mostka (21,9 km) i przed nim opuszczamy asfalt, kierując się w lewo wzdłuż kanału do niedalekiego jez. Trzytoniowego. Trawiastą dróżką (a właściwie bezdrożem) wędrujemy wzdłuż jego brzegu aż do kępy wysokiego lasu, po czym wychodzimy na dochodzącą z lewej strony szosę Wschowa - Wolsztyn (23,7 km). Szosą tą maszerujemy na północ do Wielenia Zaobrzańskiego i osiągamy przystanek PKS (25,1 km). Aby zwiedzić pobliski zabytkowy kościół, należy zejść ze szlaku przy przystanku ok. 200 m. Kościół późnobarokowy pw. Narodzenia NMP z lat 1731- 42, na planie krzyża łacińskiego, z kwadratowa wieżą od północy. Wyposażenie barokowe, w ołtarzu głównym gotycka rzeźba MB z dzieciątkiem z 2 poł. XV w. – cel pielgrzymek. Przy kościele lipa o obw. 360 cm. Obok eklektyczny dwór z XIX/XX w. (obecnie dom wczasowy), otoczony pozostałościami parku.
Wersja II: Równie ciekawa będzie wędrówka inną wersją tej trasy. Mianowicie przy wspomnianym wyżej mostku na kanale łączącym Jez. Breńskie z Jez. Trzytoniowym (21,9 km) skręcamy w prawo i przez mostek udajemy się droga asfaltową na przysiółek Ostrów (23,0 km). Tam znajdują się ośrodki wypoczynkowe, ogólnie dostępna plaża z kąpieliskiem strzeżonym. Możemy skorzystać z kąpieli wodnej i słonecznej. Dalej prosto kierujemy się na północny wschód, by następnie skręcić w lewo i pomaszerować w stronę przesmyku pomiędzy jeziorami Osłonińskim i Wieleńskim, dochodząc do wsi Osłonin (24,5 km). W Osłoninie skręcamy w lewo i idziemy prosto aż do skrzyżowania. Na skrzyżowaniu skręcamy w lewo i przez most na Młynówce docieramy do przystanku PKS w Wieleniu Zaobrzańskim (26,9 km). Na miejscu w Wieleniu są możliwości załatwienia noclegu oraz możliwości wyżywienia w licznych punktach gastronomicznych.

Wieleń – Kaszczor – Śmieszkowo - Sława, zn. żółte, 14,4 km

Szlak prowadzi na zachód od Kaszczoru, przeważnie szosą lub utwardzonymi drogami gruntowymi wśród licznych pagórków, by następnie we wsi Spokojna skręcić gwałtownie na południe w kierunku Sławy. W kilku miejscowościach ciekawe zabytki architektury. Dla kolarzy szlak łatwy.

Z przystanku PKS (0,0 km) idziemy 400 m do widocznego przed nami skrzyżowania. Na skrzyżowaniu z szosą z Przemętu dołącza się tu z prawej szlak niebieski (Kaszczor – Boszkowo); idziemy razem z nim obok gorzelni i stacji paliw do Kaszczoru (przystanek PKS; 0,6 km).
We wsi za przystankiem PKS (1,6 km) skręcamy w lewo i przechodzimy przez most na Młynówce Kaszczorskiej oraz obok zabytkowego kościoła. Późnobarokowy kościół św. Wojciecha z 1764-75, z barokowo-klasycystycznym wyposażeniem wnętrza i polichromia z 1959 r. Przy kościela barokowa figura św. Jana Nepomucena, wykonana z piaskowca 1745, oraz lipy o obw. do 390 cm. Idziemy dalej drogą prosto a następnie przy budynku szkoły skręcamy asfaltową drogą w lewo. Asfalt wkrótce się kończy, a my mijamy ostatnie zabudowania i przecinamy grzbiet terenowy (4,7 km). Z lewej widać zalesiony obszar Wieleńskich Gór o wysokościach do 81 m npm. Przez pola i lasy docieramy do wsi Spokojna (przystanek PKS; 7,0 km). Przechodzi przez nią szosa Sława - Łupice, którą kierujemy się w lewo. Wkrótce docieramy do pierwszych domów rozciągniętego Śmieszkowa. Za przystanek PKS (9,5 km) mijamy po 700 m stojący na górce po prawej skromny kościół z 1730 r., zbudowany z kamienia polnego i cegły, z drewnianą wieżą. Wokół kościoła rosną stare lipy, m.in. trójpienny okaz o obw. 600 cm.
Podążając nadal w tym samym kierunku, przechodzimy przez skrzyżowanie dróg na wschodnim krańcu Wróblowa (przystanek PKS; 11,5 km). Po przeciwnej stronie wsi zachował się wiatrak - koźlak z poł. XIX w., następnie mijamy nieduży las i obok obiektów spółdzielni „Dobrasława” i zakładów mięsnych dochodzimy do Sławy (przejazd kolejowy (13,2 km); do nieczynnej stacji PKP 200 m w prawo). Ocienioną lipami ul. Waryńskiego dochodzimy do węzła szlaków na nowym rynku i wędrówkę kończymy przy dworcu PKS (14,4 km). Na miejscu w Sławie jest szeroka oferta możliwości noclegowych oraz możliwości wyżywieniowe w licznych zakładach gastronomicznych.

Sława – Lubiatów - Ciosaniec, zn. żółte, 26,3 km.

Atrakcyjny, choć długi szlak, prowadzący pośród jezior zachodniego krańca Pojezierza Sławskiego. Teren pofałdowany, porośnięty rozległymi lasami. Nad największym jeziorem Sława, liczne ośrodki wczasowe. Dla kolarzy szlak dość trudny.
  
Z dworca PKS (0,0 km) wychodzimy na południe w kierunku parku miejskiego i po drodze przechodzimy przez drewniany mostek na rzeczce Czernicy, a po dojściu do parku skręcamy w prawo i idziemy wzdłuż ogrodzenia przy pałacu. Za ogrodzeniem skręcamy w lewo i dalej ścieżką przy brzegu jeziora podążamy na zachód. Wkrótce dochodzimy do wsi Radzyń ( przystanek PKS; 2,1 km). Za ostatnimi zabudowaniami we wsi skręcamy pod kątem 90° w prawo i dochodzimy do osiedla domków letniskowych na południowym krańcu jeziora Sława. Tu znaki rozchodzą się (2,9 km); my natomiast maszerujemy prosto, obok stacji badawczej IMGW i za nią wchodzimy w las, równolegle do południowo-zachodniego brzegu jeziora, nad którym znajdują się ośrodki wczasowe. Przy ostatnim ośrodku nawierzchnia bitumiczna się kończy, a my wkraczamy na dobrą drogę leśną i obserwujemy prześwitującą po prawej stronie taflę jeziora.
Po pewnym czasie, za przepustem, skręcamy przy pojedynczym dębie w lewo (6,5 km). Można tu skręcić jeszcze bardziej w lewo i po 800 m dojść do leśniczówki Zwierzyniec, przy której rosną pomnikowe dęby o obw. 290 i 380 cm. My natomiast wędrujemy na zachód i po dłuższym marszu przecinamy szlak zielony na północ od wsi Jeziorna (9,2 km). Podążając nadal w tym kierunku, idziemy teraz dość uciążliwie północnym brzegiem wydłużonego jeziora Jeziorno (10 ha, gł. 3,2 m). Rosną tu okazałe dęby i sosny. Po ok.1,1 km ścieżka nadbrzeżna odchodzi w lewo w dół; my maszerujemy jeszcze chwilę w tym samym kierunku, po czym skręcamy w prawo uczęszczaną drogą biegnącą na północ
(10,6 km). Po 900 m przecinamy duże skrzyżowanie, przez które przechodzimy prosto i po pewnym czasie docieramy do wąskiej i głębokiej doliny, przed którą kierujemy się w lewo (12,3 km) doszliśmy do rezerwatu przyrody „MESZE” (pow. 19,85 ha) na terenie wokół zarastającego jeziora (pow. 2,20 ha, gł. 6,7 m) o tej samej nazwie.
Znaki żółte wiodą południowym brzegiem wzdłuż całej doliny (w lesie przestoje okazałych sosen) i doprowadzają do wsi Mesze (13,6 km), gdzie skręcają w prawo. Idziemy przez pola 700 m, po czym zbaczamy w lewo na północ. Dłuższą chwilę maszerujemy wśród pól, po czym wchodzimy w większy obszar leśny, przecinamy jeszcze raz szlak zielony (15,9 km) i za chwilę dochodzimy do osady leśnej Święte (Świętobór), leżącej na południowym brzegu jeziora Świętego (17 ha, gł. 11,6 m) o podobnym charakterze jak jezioro Mesze. Objęto je ochroną, jako rezerwat przyrody „Jezioro Święte”. 
Wkrótce przecinamy szosę Konotop – Sława (16,8 km) i za nią zbaczamy ukośnie w prawo, a po dalszych 300 m – prostopadle w prawo. Po lewej między drzewami zaczynają prześwitywać łąki nad rzeką Obrzycą. Jeszcze raz skręcamy w prawo i wracamy do szosy. Przed nią idziemy w lewo, mijamy przystanek PKS Józefów (18,3 km) i niebawem docieramy do Lubiatowa. Po prawej widać jezioro Sława i wypływającą z niego Obrzycę. 
Za mostem skręcamy w lewo (19,3 km; do przystanku PKS 200 m prosto) i wychodzimy z Lubiatowa na północno-wschodnim. Po 500 m zbaczamy w lewo i przecinamy wilgotną dolinę. Za nią skręcamy w prawo (20,2 km) i idziemy wzdłuż niej dłuższy czas na północny-wschód, najczęściej skrajem lasu i łąk. W dolinie tej mijamy jez. Steklno Dolne (8 ha) i Górne (Dronickie; 10 ha). W końcu docieramy do wsi Droniki, skręcamy w prawo i przy przystanek PKS (24,0 km) – w lewo. Betonową drogą podążamy dalej do Ciosańca i kończymy wędrówkę na przystanek PKS (26,3 km). We wsi okazały kościół neobarokowy św. Michała Archanioła zbudowany w 1912-1914, poczta, oraz ośrodek zdrowia. Możliwości noclegu i wyżywienia w Lubiatowie
Szlak żółty wiedzie stąd dalej przez Świętno i Wolsztyn do Nowego Tomyśla.
 

       <- powrót        
  POSZUKAJ NA STRONIE:  


 


 

 
Jest nas 14.056 osób
(31.12.2014)













 

 


Oddział Gminnego Związku
Ochotniczych Straży Pożarnych RP
w Przemęcie


Komenda Powiatowa Policji
w Wolsztynie

  

 

 


 liczba odwiedzin: 2478670      online: 1
Webmaster Mbest 2006